Sombra
Sombra is de schrijversnaam van Stanley Richard Slijngard, werd geboren op 13 februari 1939 te Totness in het district Coronie. Met zijn knoestige staf en mutsjes is hij een markante verschijning in het schrijversleven van Paramaribo. Hij schrijft voornamelijk in het Sranantongo, korte verzen met een sterk politiek bewogen boodschap. Van zijn voordracht – altijd openend met `As salamu alaykum…’ – weet hij een opmerkelijk evenement te maken. Bijna altijd brengt hij zijn gedicht ‘Te mi jere na dron e naki’ [Wanneer ik de drum hoor slaan] uit zijn bundel Kroi ten gehore, waarin hij de klank van een drum nabootst, eindigend in hoge kreten.
Na zijn debuut kwamen verschillende andere bundels uit: Dagwe [Boa constrictor] (1976), Kroi [Magie] (1982), Griot (1992), Ten/Tijd (1989), Boskopuspikri/Boodschappenspiegel (2009). Zijn laatst verschenen bundel is A Sigrit [Het geheim] (2014). Het gedicht dat begint met de regels ‘Ik wil mijn vrouw ruilen/ voor een pen/ en een stuk papier/ om armoede te beschrijven…’ uit Dagwe behoort tot zijn ijzeren repertoire.
In 1974 verscheen Sombra’s debuutbundel Tarta [Taart]. Zijn poëzie verscheen in het tijdschrift Bro, in De Ware Tijd Literair, en in de bloemlezingen Spiegel van de Surinaamse poëzie, Diversity is power, Fri/Vrijheid/Freedom en Fu a lobi gi Sranan.
Het Coroniaanse verhaal ‘Futumarki fu grebi’ verscheen in De Ware Tijd Literair van 1 november 1986, de Nederlandse vertaling ‘Voetsporen naar het graf’ in Hoor die tori! (1990).
Ook in de bloemlezing Sirito (1993) verscheen een verhaal van hem. Hij vervulde jarenlang bestuursfuncties binnen de Schrijversgroep ’77 en is een regelmatige gast in Tori Oso.
Als voordrachtskunstenaar bezocht hij landen als Frans-Guyana, Nederland en Cuba.
De Tijd
vandaag al niet meer weet,
of ik gisteren nog op tijd
de tijd heb genomen een
tijdje met de tijd zelf bezig te zijn.
Waar blijft de tijd ?
Odo
a no gi asi tutu.
Efu yu wani koti liba abra,
yu no mu kosi kaiman mama.
Ala pirtifi a no lafu.
Ala busmeti e nyan kasaba,
konkoni e tya nen.
Boskopu gi Sandra
yu kan ferteri mi
San psa na ini dungru
Pe mi no doro ete.
Boodschap aan Orpheo
toen de lichten
gedoofd waren
en de stilte
heen vloog
opzoek naar de rust
de andere kant
de tijd
Manspasi
Di den tapu na skin katibo.
O mi Tata ef mu taki so.
Yeye wi no fri ete.
A feti moro hebi moro dipi.
Pikin fu African rutu ini wei san psa ini ten….
Fa manspasi kan switi
efu den marki
fromu yu yeye
nanga kra ete
O fa…